شمارهٔ ۲۱۶
اندازهٔ متن
تا کی گل عیش در چمنها جویم؟
آوارهٔ خود را به وطنها جویم؟
در پیچ و خم زلف بتان می گردم
شاید دل خود، درین شکنها جویم
۲ بیت
تا کی گل عیش در چمنها جویم؟
آوارهٔ خود را به وطنها جویم؟
در پیچ و خم زلف بتان می گردم
شاید دل خود، درین شکنها جویم
مهری به لب خود زن اگر مرد مهیگر نیکی، اگر بدی، که خاموش بِهی