رباعی شمارهٔ ۱۴۴
اندازهٔ متن
ای مایهٔ درمان نفسی ننشینی
تا صورت حال دردمندان بینی
گر من به تو فرهاد صفت شیفتهام
عیبم مکن ای جان که تو بس شیرینی
۲ بیت
ای مایهٔ درمان نفسی ننشینی
تا صورت حال دردمندان بینی
گر من به تو فرهاد صفت شیفتهام
عیبم مکن ای جان که تو بس شیرینی
گر کام دل از زمانه تصویر کنیبیفایده خود را ز غمان پیر کنی