شمارهٔ ۲۲
اندازهٔ متن
چو مجنون گر به صحرا افتم از شوق رخت روزی
به جز خورشید بر بالین نبینم هیچ دلسوزی
۱ بیت
چو مجنون گر به صحرا افتم از شوق رخت روزی
به جز خورشید بر بالین نبینم هیچ دلسوزی
عیدست و عیش من برخش جان سپردنستاو را صباح عید و مرا روز مردنست