شمارهٔ ۱۴۷ - الصّبر
اندازهٔ متن
صبری که دلم بدو قوی بود برفت
بس دیر به دست آمد و بس زود برفت
هر چند که لاف پایداری می زد
چون آتش غم بدید چون دود برفت
۲ بیت
صبری که دلم بدو قوی بود برفت
بس دیر به دست آمد و بس زود برفت
هر چند که لاف پایداری می زد
چون آتش غم بدید چون دود برفت
بر مردم اهل گر بد و نیک آیدگه بسته شود کار و گهی بگشاید