شمارهٔ ۲۰۰
اندازهٔ متن
عاشق ز غم تو کی دهان باز کند
هر شکوه که هست اشک غماز کند
از آتش دل من نکنم ناله وی
آتش چو بلند شد خود آواز کند
۲ بیت
عاشق ز غم تو کی دهان باز کند
هر شکوه که هست اشک غماز کند
از آتش دل من نکنم ناله وی
آتش چو بلند شد خود آواز کند
گر خلق فرشته اند اگر دیو و پریباید همه را بچشم نیکو نگری