صنف چهارم که غلام و پیش برست
اندازهٔ متن
ای سرو سهی خاک رهت وقت خرام
کی صورت مه بود چو حسن تو تمام
هر کسکه ترا بنده بود پادشه است
در بندگی تو پادشاه است غلام
۲ بیت
ای سرو سهی خاک رهت وقت خرام
کی صورت مه بود چو حسن تو تمام
هر کسکه ترا بنده بود پادشه است
در بندگی تو پادشاه است غلام
ای آنکه بحسن و خوبیی ماه تمامترک فلک از بندگیت یافته کام