غالب دهلویشمارهٔ ۴۶دیوان اشعار، رباعیاتاندازهٔ متن۲یارب نفس شراره خیزم بخشندیارب مژه های دجله ریزم بخشندبی سوز غم عشق مبادا، زنهارجانی که به روز رستخیزم بخشند۲ بیت