رباعی شمارهٔ ۴۷
اندازهٔ متن
ای یار کجایی که در آغوش نهای
و امشب بر ما نشسته چون دوش نهای
ای سرو روان و راحت نفس و روان
هر چند که غایبی فراموش نهای
۲ بیت
ای یار کجایی که در آغوش نهای
و امشب بر ما نشسته چون دوش نهای
ای سرو روان و راحت نفس و روان
هر چند که غایبی فراموش نهای
تا کی به جمال و مال دنیا نازیآمد گه آنکه راه عقبی سازی