نجمالدین رازیشمارهٔ ۷۳مجموعهٔ اشعار، رباعیاتاندازهٔ متن۲ای پیر مغان می مغانی دردهو آن جام گران خسروانی دردهحیف است که باده و میش می خوانندآن مایهٔ آب زندگانی درده.۲ بیت