دفتر شعر

رباعیات از نجم‌الدین رازی

۸۶ شعر در این دفتر

یا رب تو مرین سایهٔ یزدانی را

شمارهٔ ۱

بگذار بدین جهان جهانبانی را

ای کرده غمت غارت هوش دل ما

شمارهٔ ۲

درد تو زده خانه فروش دل ما

اصل وگهر عشق ز کانی دگر است

شمارهٔ ۳

منزلگه عاشقان جهانی دگر است

رباعیات۱ بازدید

عشقت که دوای جان این دلریش است

شمارهٔ ۴

ز اندازهٔ هر هوس پرستی بیش است

در عشق توام جهان سرایی تنگ است

شمارهٔ ۵

همچون چشمت دلم فضایی تنگ است

ز آن روی که راه عشق راهی تنگ است

شمارهٔ ۶

نه با خودمان صلح و نه با کس جنگ است

تا بر سر کوی عشق تو منزل ماست

شمارهٔ ۷

سر دو جهان به جمله کشف دل ماست

تا بر سر ما سایهٔ شاهنشه ماست

شمارهٔ ۸

کونین غلام و چاکر درگه ماست

از ما تو هر آنچه دیده ای سایهٔ ماست

شمارهٔ ۹

بیرون ز دو کون ای پسر پایهٔ ماست

هر سبزه که در کنار جویی رسته است

شمارهٔ ۱۰

گویی ز خط بنفشه مویی رسته است

مقصود وجود انس و جان آیینه است

شمارهٔ ۱۱

منظور نظر در دو جهان آینه است

این مرتبهٔارب چه حد مشتاقی است

شمارهٔ ۱۲

کامروز هم او حریف و هم او ساقی است

عشق آمد و شد چو خونم اندر رگ و پوست

شمارهٔ ۱۳

تا کرد مرا تهی و پر کرد ز دوست

آمد شب و بازگشتم اندر غم دوست

شمارهٔ ۱۴

هم با سر گریه ای که چشمم را خوست

گفتا: هر دل به عشق ما بینا نیست

شمارهٔ ۱۵

هر جان صدف گوهر عشق ما نیست

درد تو ز هر محتضری خالی نیست

شمارهٔ ۱۶

لطف تو ز هر بیخبری خالی نیست

با یار نواز غم کهن باید گفت

شمارهٔ ۱۷

لابد به زبان او سخن باید گفت

هر شب به مثال پاسبان کویت

شمارهٔ ۱۸

می گردم گرد آستان کویت

ما را نه خراسان نه عراق است مراد

شمارهٔ ۱۹

وز یار نه وصل و نه فراق است مراد

غم با لطف تو شادمانی گردد

شمارهٔ ۲۰

عمر از نظر تو جاودانی گردد

شمع ار چه من داغ جدایی دارد

شمارهٔ ۲۱

با گریه و سوز آشنایی دارد

رباعیات۲ بازدید

عشق است که لذت جوانی ببرد

شمارهٔ ۲۲

عشق است که عیش جاودانی ببرد

هر دم ز وجود خود ملالم گیرد

شمارهٔ ۲۳

سودای وصال آن جمالم گیرد

آن را که دل از عشق پر آتش باشد

شمارهٔ ۲۴

هر قصه که گوید همه دلکش باشد