نجم‌الدین رازی

هر دم ز وجود خود ملالم گیرد

شمارهٔ ۲۳

مجموعهٔ اشعار، رباعیات

اندازهٔ متن۲

هر دم ز وجود خود ملالم گیرد

سودای وصال آن جمالم گیرد

پروانهٔ دل چو شمع روی تو بدید

دیوانه شود کم دو عالم گیرد

۲ بیت

منبع: چکامه

از همین دفتر

ای نسخهٔ نامهٔ الهی که تویی

شمارهٔ ۸۶

وی آینهٔ جمال شاهی که تویی

رباعیات۱ بازدید

تا زاغ صفت به جیفه پر آلایی

شمارهٔ ۸۵

کی چون شاهین در خور شاهان آیی

ای حسن ترا به عشق لایق چو منی

شمارهٔ ۸۴

در عشق تو کم فتاد لایق و منی

ای عاشق اگر به کوی ما گام زنی

شمارهٔ ۸۳

هر دم باید که ننگ بر نام زنی

گر روز پسین چراغ عهدم نکشی

شمارهٔ ۸۲

جانی بدهم به راحت و خوش منشی

تا شد دل خسته فتنهٔ روی کسی

شمارهٔ ۸۱

باریک ترم ز تارهٔ موی کسی

همهٔ شعرها