شمارهٔ ۷۷ - سختی و سختی‌ها

فکندن به کشت امیدی شراری

به پای نهالی که باری نیارد

جفا دیدن از آب و گل روزگاری

به بزم فرومایگان ایستادن

نشستن به دریوزه در رهگذاری

ز بیم هژبران پناهنده گشتن

به گرگی سیه دل به تاریک غاری

ز سنگین دلی خواهش لطف کردن

سوی ناکسی بردن از عجز کاری

به جای گل آرزویی و شوقی

نشاندن به دل نوک جانسوز خاری

به دریا در افتادن و غوطه خوردن

نه جستن پناهی نه دیدن کناری

زبون گشتن از درد و محروم ماندن

به هرجا برون بودن از هر شماری

شنیدن ز هر سفله حرف درشتی

ز مردم کشی خواستن زینهاری

به آهی پراکنده گشتن چو کاهی

ز بادی پریشان شدن چون غباری

بسی خوش تر و نیک تر نزد دانا

ز دمسازی یار ناسازگاری