شمارهٔ ۲۳۲

چمن چمن گل آشفتگی به دامن ماست

نسیم اگر دم عیسی است برق خرمن ماست

چمن شناس نیم از خزان چرا پرسم

شکست حادثه دور از قفس که مسکن ماست

چسان جواب دل بینوای خویش دهیم

که خون ناحق صد آرزو به گردن ماست

نسیم شرطه دریا دلان شکست بس است

بجز خطر همه گر ناخداست دشمن ماست

به کاینات ز آیینه سینه صاف تریم

به دوستیش سپردیم هرکه دشمن ماست

اسیر قدر تماشای خویش می دانیم

خیال اوست که نور دو چشم روشن ماست