رباعی شمارهٔ ۱۳
اندازهٔ متن
ای دل! چو زمانه میکند غمناکت
ناگه برود ز تن روانِ پاکت
بر سبزه نشین و خوش بِزی روزی چند
زآن پیش که سبزه بَردَمد از خاکت
۲ بیت
ای دل! چو زمانه میکند غمناکت
ناگه برود ز تن روانِ پاکت
بر سبزه نشین و خوش بِزی روزی چند
زآن پیش که سبزه بَردَمد از خاکت
امروز تو را دسترس فردا نیستواندیشهٔ فردات به جز سودا نیست