جهان ملک خاتونشمارهٔ ۲۹۴دیوان اشعار، رباعیاتاندازهٔ متن۲دستارچه از غم جهان آسودهگه بر لب جانبخش تو گه بر دیدهبیچاره کسی که در فراق رخ توخون جگر از دیده جان پالوده۲ بیت