شمارهٔ ۴۴
اندازهٔ متن
تعرضی مرسان ای زمانه عرض مرا
که مر تو را دگری هست و من همان دارم
گزند عالم پیر از بقاش دور که من
همه امید به اقبال این جوان دارم
۲ بیت
تعرضی مرسان ای زمانه عرض مرا
که مر تو را دگری هست و من همان دارم
گزند عالم پیر از بقاش دور که من
همه امید به اقبال این جوان دارم
بازوی ملک نیامیخت چو تو شمشیریخامه و هم نیانگیخت چو تو تمثالی