شمارهٔ ۳

رات جارتی فودی من الشیب ضاحکا

کروض اریض نورته ثغامته

علی عارضی شیخ یذب علی العصا

محدبه من حادث الدهر قامته

کحربآء ملتف علی فرع تنضب

و حین طلوع الشمس تلمع لامته

و کوز من الخمر الروی و قرقف

الشهی بهار کالبهار غمامته

فقالت لنسوان جلسن حذائها

اری رجلا کالصبح تسفر هامته

و ذلک عصفور رای بازیا علی

مقام غراب ثم شالت نعامته

علیه غرام لو مننت بقبله

علیه و ما یسلی علی غرامته