شمارهٔ ۵ - گوشواره
اندازهٔ متن
زر در رهت از چهره نثار آوردم
گوهر ز دو چشم اشکبار آوردم
گر باد صبا رساند اندر گوشت
از آه شبانه گوشوار آوردم
۲ بیت
زر در رهت از چهره نثار آوردم
گوهر ز دو چشم اشکبار آوردم
گر باد صبا رساند اندر گوشت
از آه شبانه گوشوار آوردم
چون تحفه ناقابل ما یسر بودمفهوم الانسان لفی خسر بود