شمارهٔ ۷۷
اندازهٔ متن
ای شیر رمیده ز آهوان مستت
تیری که زدی بران شکار از دستت
گر تیر نگاه بد فدای نگهت
ور تیر خدنگ بد بنازم شستت
۲ بیت
ای شیر رمیده ز آهوان مستت
تیری که زدی بران شکار از دستت
گر تیر نگاه بد فدای نگهت
ور تیر خدنگ بد بنازم شستت
چون تحفه ناقابل ما یسر بودمفهوم الانسان لفی خسر بود