شمارهٔ ۱۸۲
اندازهٔ متن
فردا چو بنامه ی سیاهم بینی
وز شرم گناه عذر خواهم بینی
من در خور جرم خویش، عفوت بینم
تو در خور عفو خود، گناهم بینی
۲ بیت
فردا چو بنامه ی سیاهم بینی
وز شرم گناه عذر خواهم بینی
من در خور جرم خویش، عفوت بینم
تو در خور عفو خود، گناهم بینی
من بیتو دریده هر نفس پیرهنیبی من تو نشسته هر زمان در چمنی