شمارهٔ ۴

گر نرد فسون بمن نبازی چه شود

ای شعبده‌باز

با بلبل خویش اگر بسازی چه شود

ای گلبن ناز

تو خواجه‌ی من منم کمین بنده تو

یک بار ز لطف

گر بنده خویش را نوازی چه شود

ای بنده‌نواز