شمارهٔ ۱۰۵
اندازهٔ متن
گاهی به نوای بی نوایان گردم
گه بر اثر برهنه پایان گردم
گردم همه زاری و به دریوزه دوست
بر کلبه خاطر گدایان گردم
۲ بیت
گاهی به نوای بی نوایان گردم
گه بر اثر برهنه پایان گردم
گردم همه زاری و به دریوزه دوست
بر کلبه خاطر گدایان گردم
هر سو به تن از زخم مهی کاستهاییا صفحهٔ گل از رقم آراستهای