رباعی شمارهٔ ۵۶
اندازهٔ متن
مژگان و لبش عذر و عذابی دگرست
وز کبر و ز لطف آتش و آبی دگرست
بیشک داند آنکه خردمند بود
کان آفت آب آفتاب دگرست
۲ بیت
مژگان و لبش عذر و عذابی دگرست
وز کبر و ز لطف آتش و آبی دگرست
بیشک داند آنکه خردمند بود
کان آفت آب آفتاب دگرست
تا کی ز غم جهان امانی خواهیتا کی به مراد خود جهانی خواهی