رباعی شمارهٔ ۹۱
اندازهٔ متن
رازی که سر زلف تو با باد بگفت
خود باد کجا تواند آن راز نهفت
یک ره که سر زلف ترا باد بسفت
بس گل که ز دست باد میباید رفت
۲ بیت
رازی که سر زلف تو با باد بگفت
خود باد کجا تواند آن راز نهفت
یک ره که سر زلف ترا باد بسفت
بس گل که ز دست باد میباید رفت
تا کی ز غم جهان امانی خواهیتا کی به مراد خود جهانی خواهی