رباعی شمارهٔ ۱۷۲
اندازهٔ متن
هر بوده که او ز اصل نابود بود
نابوده و بود او همه سود بود
گر یک نفسش پسند مقصود بود
نابود شود هر آینه بود بود
۲ بیت
هر بوده که او ز اصل نابود بود
نابوده و بود او همه سود بود
گر یک نفسش پسند مقصود بود
نابود شود هر آینه بود بود
تا کی ز غم جهان امانی خواهیتا کی به مراد خود جهانی خواهی