رباعی شمارهٔ ۱۷۷
اندازهٔ متن
آنی که فدای تو روان میباید
پیش رخ تو نثار جان میباید
من هیچ ندانم که کرا مانی تو
ای دوست چنانی که چنان میباید
۲ بیت
آنی که فدای تو روان میباید
پیش رخ تو نثار جان میباید
من هیچ ندانم که کرا مانی تو
ای دوست چنانی که چنان میباید
تا کی ز غم جهان امانی خواهیتا کی به مراد خود جهانی خواهی