شمارهٔ ۴۱
اندازهٔ متن
افتادکجا سوی گدائی نگهش
کز دولت بندگی نیاورد شهش
چون سرمه به چشم مردمم ساخت عزیز
تا خوار شدم چو خاک برخاک رهش
۲ بیت
افتادکجا سوی گدائی نگهش
کز دولت بندگی نیاورد شهش
چون سرمه به چشم مردمم ساخت عزیز
تا خوار شدم چو خاک برخاک رهش
تا عشق مرا ذکر تو در سینه سرشترفت از دل و جان نشاط زیبا غم زشت