رباعی شمارهٔ ۳۴۲
اندازهٔ متن
ای بی تو دلیل اشهب و ادهم تو
اقبال فرو شد که برآمد دم تو
دیوانه شدست عقل در ماتم تو
جان چیست که خون نگرید اندر غم تو
۲ بیت
ای بی تو دلیل اشهب و ادهم تو
اقبال فرو شد که برآمد دم تو
دیوانه شدست عقل در ماتم تو
جان چیست که خون نگرید اندر غم تو
تا کی ز غم جهان امانی خواهیتا کی به مراد خود جهانی خواهی