شمارهٔ ۱۳۷
اندازهٔ متن
ای دوست که با چهره زردیم از تو
چون ناله خود تمام دردیم از تو
کاری که گمان نبود دیدیم از خویش
صبری که نداشتیم کردیم از تو
۲ بیت
ای دوست که با چهره زردیم از تو
چون ناله خود تمام دردیم از تو
کاری که گمان نبود دیدیم از خویش
صبری که نداشتیم کردیم از تو
لطف و کرم و طبع وفاجو داریهر چیز که داری همه نیکو داری