شمارهٔ ۳۱
اندازهٔ متن
آن بت که رخش رشک گل یاسمن است
وز غمزه شوخ فتنه مرد و زن است
دیدم به رهش لطیف چون آب روان
آن آب روان هنوز در چشم من است
۲ بیت
آن بت که رخش رشک گل یاسمن است
وز غمزه شوخ فتنه مرد و زن است
دیدم به رهش لطیف چون آب روان
آن آب روان هنوز در چشم من است
افتاد مرا با بت خود گفتاریگفتم که ز من سیر شدی؟ گفت آری