شمارهٔ ۴۲
اندازهٔ متن
بر عارض یار من سپهر از انگَشت
منشور زوال حسن او خواست نوشت
پیش اندیشی نمود آن حور سرشت
زآن پیش که دوزخی شود، شد به بهشت
۲ بیت
بر عارض یار من سپهر از انگَشت
منشور زوال حسن او خواست نوشت
پیش اندیشی نمود آن حور سرشت
زآن پیش که دوزخی شود، شد به بهشت
افتاد مرا با بت خود گفتاریگفتم که ز من سیر شدی؟ گفت آری