شمارهٔ ۶۰
اندازهٔ متن
هر کارد که از کشته خود برگیرد
وَاندر لب و دندان چو شکر گیرد
گر بار دگر بر گلوی کشته نهد
از ذوق لبش زندگی از سر گیرد
۲ بیت
هر کارد که از کشته خود برگیرد
وَاندر لب و دندان چو شکر گیرد
گر بار دگر بر گلوی کشته نهد
از ذوق لبش زندگی از سر گیرد
افتاد مرا با بت خود گفتاریگفتم که ز من سیر شدی؟ گفت آری