شمارهٔ ۱۲۸
اندازهٔ متن
دی خوش پسری بدیدم از سرّاجان
شایسته و بایسته تر از سراجان
از دست غمش همیشه در ضَرّا، نُس
در عشق رخش همیشه در سرّا، جان
۲ بیت
دی خوش پسری بدیدم از سرّاجان
شایسته و بایسته تر از سراجان
از دست غمش همیشه در ضَرّا، نُس
در عشق رخش همیشه در سرّا، جان
افتاد مرا با بت خود گفتاریگفتم که ز من سیر شدی؟ گفت آری