شمارهٔ ۱۶۲
اندازهٔ متن
در سنگ اگر شوی چو پار ای ساقی
بر آب اجل کنی گذار ای ساقی
خاک است جهان صوت بر آر ای مطرب
باد است زمان باده بیار ای ساقی
۲ بیت
در سنگ اگر شوی چو پار ای ساقی
بر آب اجل کنی گذار ای ساقی
خاک است جهان صوت بر آر ای مطرب
باد است زمان باده بیار ای ساقی
افتاد مرا با بت خود گفتاریگفتم که ز من سیر شدی؟ گفت آری