شمارهٔ ۱۹
اندازهٔ متن
گویند جفا نصیب بی سامان است
سرگشته بود کسی که او بی نان است
از گردش آفتاب، معلومم شد
کان هم که به نان رسیده سرگردان است
۲ بیت
گویند جفا نصیب بی سامان است
سرگشته بود کسی که او بی نان است
از گردش آفتاب، معلومم شد
کان هم که به نان رسیده سرگردان است
دل بهر معاش، چند زحمت بکشدوز بهر دو لقمه صد مشقت بکشد