بخش ۴۶۷ - الاخلاص

دگر ضد ریا صدق است و اخلاص

که ملحوظت نباشد عام یا خاص

سخن بر میل نااهلان نگفتن

گهر بر طبع بوجهلان نسفتن

خلوصت خلق باشد نی تخلق

بیانت صدق باشد نی تملق

نگوئی مدح دیاری بسالوس

نجوئی ذم موجودی بافسوس

نه در رأیت اسف باشد نه اعراض

نه در حالت طرف باشد نه اغماض

نه تهمت بر کسی بندی نه تعریف

نه تعظیم از کسی خواهی نه تشریف

چو نفسی گردد اینسان مطمئنه

بدون و هم و تخییل و مظنه

شنید از جان خطاب ارجعی را

بداد از سر جواب ارجعی را

ز موضوعات اعراضیه برگشت

برب مرضیه و راضیه برگشت