قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰۶
اندازهٔ متن
چون فروماندی ز بد کردار خویش
پارسا گشتی کنون و نیک خو
آن مثل کز پیش گفتند، ای پسر،
من به شعر آرم کنون از بهر تو
گند پیری گفت کهش خردی بریخت
«مر مرا نان تهی بود آرزو»
۳ بیت
چون فروماندی ز بد کردار خویش
پارسا گشتی کنون و نیک خو
آن مثل کز پیش گفتند، ای پسر،
من به شعر آرم کنون از بهر تو
گند پیری گفت کهش خردی بریخت
«مر مرا نان تهی بود آرزو»
چنین در کارها بسیار مندیشمگو، ورنه بکن کاری که گفتی