شمارهٔ ۱۴۳
اندازهٔ متن
تو خجیرۀ دوستی و خجیره ته خو
تنه دِچشِ گوشه، نرگس پیون بو
مه دِچش رِه اُو بَوِرْدْ بُونه، دلِ سُو!
بُونِّه که مره نظریها کنی تو؟
۲ بیت
تو خجیرۀ دوستی و خجیره ته خو
تنه دِچشِ گوشه، نرگس پیون بو
مه دِچش رِه اُو بَوِرْدْ بُونه، دلِ سُو!
بُونِّه که مره نظریها کنی تو؟
امیر گنه: این ره که دَنی بکاشتیقرآنِ سماوی هَمه جا ره داشتی