دفتر شعر
۲۹۵ شعر در این دفتر
سی وٰارْ بِهْ بِلِنْدیمِهْ، سی وٰارْ بِهْ کُوتٰاسی وٰارْ بِهْ کِشْتی بیمِهْ، سی وٰاریٰ مُولٰا
سَرْ زَرّینْ کِلٰا دٰارْنِهْ مِهْ سُورِهْ بٰالٰااُونْ زَرّین کَلٰا مَخْمِلْ هِنْدی بِرٰازٰا
مِنْ بَمِرْدِهْ رُوزْ خٰاکْ رِهْ سَرْ پٰا شِسْتیمٰایَقینْ دُوّمِهْ کِهْ فٰاتِحِهْ خُونِسْتیمٰا
صِرٰاحی گِرْدِنْ مُونِنْدِ مٰاهِهْ کیجٰاگِرْدِنْ یَخِهْپُوشْ وُ بیقِبٰاهِهْ کیجٰا
مِثْلِ مَسًهْ گُوکی دٰایِمْ چٰاقِهْ کیجٰاگٰاهی بِهْ یَیْلٰاقْ، گٰاهی قَشْلاقِهْ کیجٰا
واهْ کاکِلْ مشکین به گردِ عِذارکِتچون من کشته پشته هر پلی هزارکتْ
دُومِهْ دِچِشْمُونِ تِهْ، ابرو هِلالْ کِتْشوُ وُ روُزنِئو، کِهْ شُو وُ روُزْ بِهْ سٰالْ کِتْ
زَنْگی دیمه گرد گله باغ بزو تختیا زاغْ بهِ گِلِ وَلگْ، منقار بزو ئه سخت
مشکی به ته دوش کلا بزوئه چی سختیا زنگی به گِلِ افتو هپاته رخت
مَجْنُونْ صِفِتْ گِرْدِسْمِهْ هِوایِ شِهْ دوُسْتْ(دَ) کِتْمِهْ شَهْرْ بِهْ شَهْرْ، کُوچِهْ، شَیدٰای شِهْ دوُسْتْ
اَمیرْ گِنِهْ سَر دٰارْمِهْ، شَیدای شِهْ دوُسْتْجان وُ دِلْ و دینْ دِمًهْ بِهٰایِ شِهْ دوُسْتْ
اَمیرْ گِنِهْ تِهْ عِشْقْ هَکِرْدِهْ مِرِهْ مَسْتْمِهْ جٰان وُ دِلْرِهْ یِکْبٰارْ نییٰارْ نی شِهْ دَسْتْ
گِلِ من بنه روز دکاشتمه شه دستهر روزه او دامه، من به شه دست
دٰارْمِهْ دِشِشِ مِهْرْرِهْ مَشْتْسِهْرِهْ بییٰابُونْ بِشْتِمِهْ یٰا سَگِ لَشْتْ
تِهْ مِهْرْوَرْزِمًهْ، تا اُسْتِخُونْ بَوّوِهْ خِشْتْاِسْتٰادْ بَیْرِهْ گِلْ، بِسٰازِهْ کُوزِهِیِ دَسْتْ
اَمْروُزْ بَدیمِهْ سَرْ دَکِرْدْ چٰادِرِ عاٰجْگِلْبَنْدی جِمِهْ دَکِرْدِهْ، شبیهْ وِلٰاجْ
بِلْبِلْ صِفِتْ بَدیمهً هِواٰی تِهْ رُخْنَدیمهْ دَستِهْ گِلْ رِهْ هَمْتٰای تِهْ رُخْ
شیرینْ خَنْدِهْ تٰا لَعْلْ رِهْ عَقیقْ جِدٰا کِرْدْخِتِشْتِهْ شیرینْ، مِهْ دَسْت وُ پارِهْ وٰا کِرْدْ
نٰابَتُوّ مِهْ کِهْ تِهْ مِهْرِهْوَرْزی نُو کِرْدْنٰابَتُوّمِهْ کِهْ تِنِهْ فُرْقِتْ جِهْ خُو کِرْدْ
مَجْنُونْ صَفِتْ تِهْ وَرْشُو وُ رُوزْکَشِمْ دادْدِلْ دَکِتِهْ دُومْرِهْ نِکَنّی هَرگِزْ یٰادْ
اَمیرْ گِنِهْ دَسْتِ فَلِکْ دٰاد وُ بیدادچَمِنِّهْ وِنِهْ پٰادَرِهْ سُونِ فُولٰادْ
اَمیرْگِنِهْ کِهْ تِهْ چِشْ نَرْگِسِهْ یٰا جٰادْ؟تِهْ بَرْفِهْ کِهْ هَرْ مٰاهِ هِلٰالْ بَوُو مٰادْ
بَخْتی کِهْ جَمْشیدْ دٰاشْتِهْ اَمِهْ دَرْجا کِرْدْتَخْتی کِهْ جَمْشیدْ دٰاشْتِهْ، اَمِهْ هَمْپٰا کِرْدْ
اَمیرْ گِنِهْ: حٰالِ سَکِراتْمِهْ گُوهِرْ!خِضْری حَسُودی نَکِنْ، بِرُو مِنِهْ سَرْ