شمارهٔ ۷

دُومِهْ دِچِشْمُونِ تِهْ، ابرو هِلالْ کِتْ

شوُ وُ روُزنِئو، کِهْ شُو وُ روُزْ بِهْ سٰالْ کِتْ

واه که دل به دوم ته پری رخسارکتْ

مِنِ روشنه روز و شو، حال به حال کتْ