دفتر شعر
۲۹۵ شعر در این دفتر
اَمیرْ گِنِهْ: حٰالِ سَکِراتْمِهْ گُوهِرْ!مِنْ تِهْ وَرْ اَمیرْ هَسْتْمِهْ، تُو مِهْ وَرْ گَوُهِرْ
بِوٰارِمْ بِوٰارِمْ، چَنْ زَنّی بِهْ مِهْسَرْ؟بِوٰاشْ بِهْ سِلٰامِتْ، کَسْ نَمیرْنِهْ (نَمیره) تِهْ وَرْ
اَمیر گِنِهْ: مِهْ دُورْ بَرِ سییِهْ آخِرْتَرْسِمْ اَجِلِ تیغْ حِوٰالِهْ بُو مِهْ سَرْ
اَمیرْ گِنِهْ اُونْطُورْ بِهْ تُو دٰارْمِهْ آزیزیَعْقُوبْ بِهْ کَنْعُونْ شِهْ یُوسِفْرِهْ دَرْ آویرْ
مِهْ جٰانْ! مِنْ تِرِهْ داٰرْمِهْ، تُویی مِرِهْ داٰرْمِنْ تِهْ دِلْ نَیٰازاٰرْمِهْ، تُویی نَیٰازٰارْ
اَمیرْ گِنِهْ: دٰادْ بِهْ دَسِّ بی بِقٰا یٰارْدی وی مِهْرِبُونْ بییِهْ، اَمْرُو دِلٰازٰارْ
پَئیزْ پَجِنی، ویهارِهْ مٰاهْ رهْ یاد دارْاَنْبونْ دُوشْ کِنّی، کِنّاکِنّارِهْ یاد دارْ
قالی سرنِشینْ (سر نیشتی) کُوبِ تِریرِهْ یاد دارْ!امسال سیری، پارِ وَشْنی رِهْ یاد دارْ!
نِماشْتِرْ (سرا) سَرْ هِوا زمینْ بییهْ ترْمنه خَرِهْ بار دَکِتِهْ گُوهِرِ دَرْ
گُوهرْ گِلِهْ دیمْ، مِهْ گِلِهْ دیمِهْ گُوهِرْ!نه تَنْ گِلِهْ باغِهْ، گِلْ بیارْدِهْ نُووِرْ
غَلْیُون خارْهَکِنْ گُوهِر به مثلِ شَکِرْشهْ دِلْرِهْ به تو دِمِّهْ مِنْ شَوَمِهْ سفرْ
شومّه مَحْشِرْ روزْ به درگاهِ دادارْزمّه کَفِنْرِهْ چاکْ، عَرصاتِ بازارْ
امیر گِنِهْ: مِهْ دِلْرِهْ بَوِردی، بازآرْبا این دُوستی مِهْ سُوتِهْ دِلْرِهْ نیازارْ
شاهزادِه سَلومُ و صَد سَلومُ و دیدارْاَنْشالّا مِوارِکْ بُو شِمارِهْ اینْ کارْ!
شاهُونْشاهِهْ که نیشْتِ بیِهْ حَوضِ کوثرْقَلِمْ ونه دَسْ نَویشْتِهْ آدِمِ سَرَ (عالِمِ ذَرْ)
اَمیرْ گِنِهْ: سی چینْ بِهْ کِلٰالِهیِ سَرْاینْ مُعجِزْ دٰارْنِهْ سَرْ کَشِنِهْ دِلٰازَرْ
هزار پارِهْ شهْر بُو، چه کِرمُونْ چه شیرازْهزار پاره گُوهِرْ، چِهْ چنگی خُوشْ آوازْ،
چنگیزْ شاهْ تنه چنگ ره ساز هاکِنِهْ سازْنِوازندهْ، تِهْ، هَرْدَمْ بیارهْ آوازْ
گُوهِرْرِهْ خِدا دِیافِربیِهْ چُونْ بازْمِنْ به جاهلی وِنِهْ کَشِمْ وِنِهْ نازْ
سَرْرِهْبَشِسّی، لَچکْ رِهْ هاکِرْدی لَسْته لَسْ لچَکی دا، بَمِرْدْبُونْ هزار کَسْ
امیر گنه: مه تنْرِهْ تِفاکَشی کَسْنشومَه اونْ کیچِهْ رِهْ که بُوردِهْ ناکَسْ
امیرْ گنه: هر کسْ عَقْلْ دارنه هَدیوَسْناکسْ مَردِمُونْ رِهْ هرگز نَوْنِهْ شِهْ کَسْ
اَگِرْ مُسَلْمُونی، نَکِنْ مه سَرِقَسْ!اینْ عشقْ نامنه دَسِّهْ وُ ناتِنِهْ دَسْ
هَرْ شُو که ته عشقْ بُونِه مِرِهْ هم آغوشْمِه دادَرَسِنِهْ عَرْشِ مِلایکِ گُوشْ