شمارهٔ ۷

غزل

هنو گیتی نبد اج نیستی هستکه بر یان و دلم چویان سرمست

شمارهٔ ۱۴

اشنه دردی مبا کر با چه من باکونه دردی مبا کر با چه من با

شمارهٔ ۱۳

مرده دیلم چو اویان نیوه بشنیربِبُر چویان دیلم به بر و ژیر

شمارهٔ ۱۲