۳۲۹- مولانا ادایی

مرا ز تیغ مترسان که من هلاک همینم

بیوفا بودی و جفا کردی

هر چه میخواستی بما کردی

مست بودی و من نمیگویم

که چه ها گفتی و چه ها کردی

در خواب شدم لعل توام پیش نظر بود

بیدار شدم دیده پر از خون جگر بود

هدهدی کاز ستم دهر بفریاد بود