۵۳۳- مولانا عبدالوهاب رشتی

منه کاکل به پیشانی و میل فتنه کمتر کن

جهانی را بس است آنزلف،کاکل را پس سرکن

کسی کاو را نظر بر عارض آن ماهرو باشد

همی خواهم که نور چشم من در چشم او باشد

ز بیوفایی جانان چنان نمود مرا

که دل نهم . بجدایی و دل نبود مرا