شمارهٔ ۴۲
اندازهٔ متن
بتوسن تو رساند فلک شتاب مرا
نمیرسد به زمین پای چون رکاب مرا
به بحر پر خطر عشق چون گشایم چشم
که چون حباب نگاهی کند خراب مرا
چو من به بحر تجرد کس آشنا نبود
یکی است پیرهن و پوست چون حباب مرا
۳ بیت
بتوسن تو رساند فلک شتاب مرا
نمیرسد به زمین پای چون رکاب مرا
به بحر پر خطر عشق چون گشایم چشم
که چون حباب نگاهی کند خراب مرا
چو من به بحر تجرد کس آشنا نبود
یکی است پیرهن و پوست چون حباب مرا
به چشم کم مبین در نامهٔ اعمال ما زاهدکه می بارد ازین ابر سیه باران رحمت ها