رباعی شمارهٔ ۲
اندازهٔ متن
غم کرد ریاضِ جان، مه و سال مرا
آئینه ندارد دلِ خوشحال مرا
صیاد ز بس که دوستم میدارد
بسته است در آغوشِ قفس بال مرا
۲ بیت
غم کرد ریاضِ جان، مه و سال مرا
آئینه ندارد دلِ خوشحال مرا
صیاد ز بس که دوستم میدارد
بسته است در آغوشِ قفس بال مرا
در مجلس باده گر مرا یاد کنیغمگین دل من به یاد خود شاد کنی