رباعی شمارهٔ ۵
اندازهٔ متن
عشق تو بکشت عالم و عامی را
زلف تو برانداخت نکونامی را
چشم سیه مست تو بیرون آورد
از صومعه بایزید بسطامی را
۲ بیت
عشق تو بکشت عالم و عامی را
زلف تو برانداخت نکونامی را
چشم سیه مست تو بیرون آورد
از صومعه بایزید بسطامی را
در مجلس باده گر مرا یاد کنیغمگین دل من به یاد خود شاد کنی