رباعی شمارهٔ ۱۴
اندازهٔ متن
ای تیغ تو آب روشن و آتش ناب
آبی چو خماهن، آتشی چون سیماب
از هیبت آن آب تن آتش تاب
رفت آتشی از آتش و آبی از آب
۲ بیت
ای تیغ تو آب روشن و آتش ناب
آبی چو خماهن، آتشی چون سیماب
از هیبت آن آب تن آتش تاب
رفت آتشی از آتش و آبی از آب
در مجلس باده گر مرا یاد کنیغمگین دل من به یاد خود شاد کنی