رباعی شمارهٔ ۴۰
اندازهٔ متن
خاقانی را دل تف از درد بسوخت
صبر آمد و لختی غم دل خَورد بسوخت
پروانه چو شمع را دلی سوخته دید
با سوختهای موافقت کرد بسوخت
۲ بیت
خاقانی را دل تف از درد بسوخت
صبر آمد و لختی غم دل خَورد بسوخت
پروانه چو شمع را دلی سوخته دید
با سوختهای موافقت کرد بسوخت
در مجلس باده گر مرا یاد کنیغمگین دل من به یاد خود شاد کنی