رباعی شمارهٔ ۵۷
اندازهٔ متن
عشق آمد و عقل رفت و منزل بگذاشت
غم رخت فرونهاد و دل، دل برداشت
وصلی که در اندیشه نیارم پنداشت
نقشی است که آسمان هنوزش ننگاشت
۲ بیت
عشق آمد و عقل رفت و منزل بگذاشت
غم رخت فرونهاد و دل، دل برداشت
وصلی که در اندیشه نیارم پنداشت
نقشی است که آسمان هنوزش ننگاشت
در مجلس باده گر مرا یاد کنیغمگین دل من به یاد خود شاد کنی